دوران نامزدی چه دوره ای است؟
137 بازدید
تاریخ ارائه : 10/21/2012 5:43:00 PM
موضوع: علوم تربیتی

دوران نامزدی چه دوره ای است؟

 پاسخ:
دوران نامزدي با خواندن صيغه عقد بين پسر و دختر وجهه شرعي و قانوني پيدا مي كند، و در جامعه ما هنجارهاي ديني و فرهنگي حاكم بر محرم بودن آنها در اين دوران تأكيد دارد. برخي از علما و روانشناسان وجود چنين دوراني را با توجه به خصوصيات و فوايد زياد آن از جمله، فراهم شدن فرصت بيشتر جهت ملاقات و ديدار با يكديگر، داشتن آرامش رواني بيشتر در فرصتي كه از مشروعيت برخوردار است، و قابل قبول بودن اين نوع رابطه ها در بين خانواده ها، براي دست يافتن به شناخت روحيات و خصوصيات شخصيتي و ويژگيهاي اخلاقي همسر، لازم دانسته و آن را توصيه مي كنند.
برخي با داشتن دوره عقد و يا مدت دار بودن آن مخالفت مي كنند، و معمولاً دلايل مختلفي نيز اقامه مي نمايند، كه يكي از مهم ترين آن دلايل، استناد كردن به زندگاني زوج هايي است كه در دوران عقد با جدايي مواجه شده اند. (كه البته اين تصميم نامطلوبي است و نبايد، وجود چند مورد عقد ناموفق را به تمامي اين موارد تعميم داد.)(1)
الف)
ضرورت هاي وجود دوره نامزدي:
1. وابستگي شديد دختران به خانواده هايشان: دختري كه چندين سال در يك خانواده زندگي كرده و با افراد خانواده به خصوص پدر و مادر انس شديدي پيدا كرده است، جدايي از آنان برايش سخت است. و صلاح هم نيست كه ناگهان او را از خانواده اش جدا كنند؛ زيرا از نظر عاطفي به او لطمه وارد مي شود. بلكه لازم است براي اين جدايي به تدريج در او آمادگي ايجاد شود.
2. ترس از مسئوليت و مادر شدن: دختري كه تاكنون مسئوليت زندگي او به عهده پدر و مادر بوده است،گاهی آمادگي آن را ندارد كه يك مرتبه كل مسئوليت زندگي را به دوش گرفته و صاحب فرزند شود. بلكه فرصتي لازم دارد كه خود را براي پذيرش بار مسئوليت زندگي مشترك آماده كند. همچنين پسر نيز که تاکنون وظايف سنگين زندگي را به دوش نگرفته است، با وجود اين دوره مي تواند خود را براي پذيرش مسئوليت آنها مهيا سازد.
3.بيگانه به نظر آمدن همسر: دختر و پسري كه تا چندي قبل با هم بيگانه بوده اند، برايشان سخت است كه يك باره و بدون مقدمه در كنار هم قرار گيرند و با هم زندگي مستقل را شروع كنند؛ لذا لازم است مدتي بگذرد تا با هم انس بگيرند و آماده زندگي با هم شوند.
4. نياز به آمادگي والدين دختر: ممكن است برخي از والدين دختر هنوز آمادگي و امكانات لازم براي عروسي نداشته باشند؛ و نياز به مدتي باشد، تا آنها جهيزيه تهيه كنند.(2)
5.پشت سر گذاشتن موانع: در طول اين مدت آنها موانع موجود بر سر راه زندگي مشترک را (همچون تحصيل، سربازي) پشت سر گذاشته و در عين حال از لذت حضور يار و ياوري مهربان برخوردار مي شوند و خود را از گناهان و انحرافات حفظ مي کنند.
6.شناخت بيشتر از يکديگر: در اين ايام دختر و پسر مي توانند گام هاي مؤثري در جهت شناخت اخلاق و روحيات يکديگر برداشته و به تفاهم پايدار برسند.
ب)
مدت دوران نامزدي:
نمي توان فاصله زماني معيني را براي مدت نامزدي مشخص کرده، بلکه اين مدت بستگي به شرايط و موقعيت دختر و پسر و شرايط خانوادگي و اجتماعي آنها دارد. در اين دوران دختر و پسر بايد به انس و شناخت و تفاهم رسيده و احساس كنند كه ديگر آمادگي لازم را براي زندگي مشترك دارند، زيرا زندگي همراه با برخي مشكلات و وظايف مخصوصِ خود است. لذا كوتاه و يا طولاني بودن اين دوران به موقعيت و نياز طرفين و خانواده برمي گردد، در صورتي كه وضعيت ويژه اي مانند ادامه تحصيلات و گذراندن سربازي و موارد ديگر ... وجود نداشته باشد، دختر و پسر و خانواده هايشان آمادگي لازم را براي عروسي به دست آورده باشند، در حدود 6ـ9 (3) ماه زمان مناسبي براي اين دوران مي باشد. پس نبايد بسيار عجله كرد كه طرفين فرصت كافي روحي و رواني را نداشته و يا بسيار طولاني نمود كه دچار خستگي و دل زدگي شده و آثار نامطلوبي بر زندگي آن ها گذارد.
منابعی برای مطالعه بیشتر:
1.ابراهيم اميني، انتخاب همسر، شركت چاپ و نشر بين الملل وابسته به مؤسسه انتشارات اميرکبير.
2.مصطفوي، سيد جواد، بهشت خانواده، مشهد، نشر هافت.
3.محمدي اشتهاردي، محمد، ازدواج و شيوه همسرداري، مؤسسه نشر نبوي.
پی نوشت ها:
1. ايماني، محسن، بررسي ابعاد تربيتي و روان شناختي دوران عقد، تهران، انجمن اولياء و مربيان، چاپ اول، 1381، ص 14.
2.مظاهري، علي اكبر، جوانان و انتخاب همسر، قم، دفتر تبليغات اسلامي، چاپ سوم، 1374، ص 230.
3. مظاهري، علي اكبر، جوانان و انتخاب همسر، (چاپ ششم، انتشارات پارسيان قم) ص 230 و رجوع شود به مقاله ارزنده اي هم از آقاي محمد آل اسحاق (روزنامه رسالت، شماره 2102، تاريخ 1/2/72، ص 4.