رفع گناه با أعمال نیک قبل از خودکشی!
413 بازدید
تاریخ ارائه : 10/19/2012 11:39:00 PM
موضوع: اخلاق و عرفان

رفع گناه با أعمال نیک قبل از خودکشی!

سوال: مي خوام خودكشي كنم، مي توانم قبلش كاري كنم كه اين گناهم بخشيده بشه و برای اين گناهم اون دنيا عذاب نكشم؟ بعدش راحت خودكشي كنم؟ مي شه؟

 پاسخ:
ادبيات نامه تان گوياي ناراحتي درونتان است؛ از طرفي به خدا و معاد ايمان داريد، از طرفي هم ظاهراً مشكلات بوجود آمده از زندگي بيزارتان كرده است! اين تضاد باعث شده تا به فكر بخشش قبل از گناه بيفتيد! ولي من مي خواهم راه سومي را به شما عرض كنم و آن اينكه با قدرت تمام و قايل شدن شخصيت به خودتان، در مقابل مشكلات قد علم كنيد و خودتان را به خدا اثبات كنيد كه مي توانيد.
- قبل از بيان هر نكته اي مي خواهم توجهتان را به مطلب زير جلب كنم:
قانون زندگي به ما مي‌گويد كه هميشه سختي‌ها و مشكلات، دايمي و هميشگي نيست. اگر مدتي با آن ها دست و پنجه نرم كنيد، مسلّماً مشكلات تمام مي‌شود. روزگارخوشي براي شما رقم خواهد خورد.
وقتي در آيات الهي دقت مي‌كنيم، مشاهده مي‌كنيم كه هميشه مشكلات يك سوم آساني‌هاست. اين سنّت الهي است كه به دنبال هر سختي رفاه و آساني را قرار مي‌دهد: «وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْ‏ءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ و... لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً؛(1) شما را با اندكي از ترس، گرسنگي و آفت در مال ها و جان ها و ميوه ها مي آزماييم تا معلوم گردد كه چه كس عمل شايسته انجام مي دهد.»
گاهي زندگي و مشكلات آن با آجر به سر شما مي‌كوبد، أمّا در برابر مشكلات زندگي تنها كساني مي‌تواند سرأفراز بيرون بيايند كه صبر و استقامت داشته باشند.اينجاست كه خداوند متعال به همه انسان‌ها با تأكيد بشارت و مژده مي‌دهد: "فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا؛ (2) پس (بدانكه) مسلما با هر دشواري آساني است". توجه كنيد كه: پايان شب سيه سفيد است.
همانطور كه آگاهيد نا اميدي بسيار نامطلوب و مضّراست و انسان را در اين دنياي وانفسا، به تنهايي و غربت مي كشاند. اولين نكته كه بايد به آن توجه كنيد اين است كه اين امر مانند بسياري از مشكلات داراي راه چاره است و زماني به پايان خواهد رسيد، و اين نياز به همّت خود شما دارد. شما حق نداريد خودتان را از زندگي ساقط كنيد. اصلاً خبر داريد كه خداي متعال براي آفريدن و زندگي چقدر برنامه ريزي كرده است؟! او قصدش از خلقت ما «خليفة الله» شدن است، آن وقت مي خواهي به اين سادگي به خاطر چند مشكل -كه غالباً پيش پا افتاده بوده و ديگران هم آن را تجربه كرده اند- خود را از هستي ساقط كنيد؟! اين انصاف است؟!
- دوست دارم به اين نكات با نگاهي عميق توجه كنيد:
1- شما كه خدا و معاد برايتان اينقدر اهميت دارد كه قبل از هر اتفاقي به فكر بخشش بعد از آن هستيد، بايد توجه داشته باشيد كه:
حيات آدمي اولين و عظيم ترين نعمتي است كه خداوند آن را براي رسيدن به تكامل و صعود به قلّه هاي رفيع و عالي معنوي به انسان عطا فرموده است. ازاين رو نه تنها ديگران نمي توانند صدمه اي به اين نعمت الهي وارد سازند، بلكه خود شخص نيز به هيچ عنوان حق ندارد آن را از بين ببرد. بر وي واجب است پيوسته از جان خويش پاسداري و محافظت كند. مالك اصلي انسان خداوند متعال است. نفس انساني امانت الهي است؛ از اين رو بايد از اين امانت خوب محافظت كرد و از بين بردن آن خيانت در امانت الهي است.
2- از مجموع آيات و روايات استفاده مي شود كه خودكشي از نظر اسلام از گناهان كبيره محسوب مي شود، انجام آن حرام مي باشد. امام باقر عليه السلام فرمود: "إنَّ المُؤْمِنَ يُبْتَلي بِكُلِّ بَلِيَّةٍ وَيَمُوتُ بِكُلِّ ميتَةٍ إلاّ أَنَّهُ لايَقْتُلُ نَفْسَهُ."(3)
مؤمن ممكن است به هر بلائي مبتلا شود و به هر نوع مرگ بميرد، امّا خودكشي نمي كند.(منظور خودكشي به خاطر رسيدن به پوچي است.)
پس اين گفتۀ شما كه «راحت خودكشي كنم!» كلامي است كه از روي ناراحتي تان بوده و پيشينه اي عميق پشتش نيست. شما كه مي دانيد اين كار از گناهاني است كه قلب خدا و امام زمان(عج) را به درد مي آورد، بايد به راحتي در مقابل مشكلات بايستيد و بدانيد كه اين دنيا بدون مشكل نمي تواند باشد. اگر نگاهي به انبياء و معصومين و اولياء بيندازيد، خواهيد ديد كه آنها با وجود نزديكي به خداي متعال، از همه بيشتر دچار گرفتاري و مشكلات بوده اند:
هر كه در اين بزم مقربتر است      جام بلا بيشترش مي دهند

 پي نوشت ها:
1. بقره(2) آيه 155.
2. شرح(94) آيه 5.
3. شيخ كليني، كافي، دارالحديث، چاپ اول، قم، 1429ق، ج5، ص305.