به مناسبت روز ازدواج
95 بازدید
تاریخ ارائه : 10/7/2012 10:50:00 PM
موضوع: علوم تربیتی

 

تهیه و تنظیم: مصطفی سلیمانی

 

اول ذیحجه، سالروز ازدواج فرخنده حضرت فاطمه(س) و حضرت علی(ع) به عنوان روز ازدواج نامگذاری شده است
ازدواج حضرت علی(ع) با حضرت فاطمه(س) به فرمان خداوند، از امتیازاتی است که رسول اکرم(ص) بر آن مباهات می‌کرد. در این پیوند پر میمنت، فرشتگان آسمان در سرور و شادمانی و بهشتیان به زینت و زیور آراسته شده بودند.
فاطمه زهرا(س) دختر پیغمبر اکرم(ص) و از دوشیزگان ممتاز عصر خویش بود. پدر و مادرش از اصیل‌ترین و شریف‌ترین خانواده‌های قریش بودند. از حیث جمال ظاهری و کمالات معنوی و اخلاقی از پدر و مادر شریفش ارث می‌برد و به عالیترین کمالات انسانی آراسته بود.
شخصیت و عظمت پیامبر اکرم روز به روز در انظار مردم بالا می‌رفت و قدرت و شوکت او زیادتر می‌شد به همین علت دختر عزیزش زهرا(س) همواره مورد توجه بزرگان قریش و رجال باشخصیت و ثروتمند قرارداشت و هر از چندگاه از او خواستگاری می‌کردند.
اما پیامبر(ص) با خواستگاران طوری رفتار می‌کرد که می‌پنداشتند مورد غضب پیامبر قرارگرفته‌اند.
رسول خدا فاطمه را برای علی(ع) نگاه داشته بود و مایل بود از جانب او پیشنهاد شود. پیامبر از جانب خدا مأمور بود که نور را با نور به ازدواج درآورد.
به میمنت همین ازدواج باشکوه، در تقویم جمهوری اسلامی ایران، اول ذیحجه روز ازدواج نامگذاری شده است.

عشق ورزی حلال از نظر اسلام

در اسلام عشق‌ورزی تنها در ازدواج، پسندیده شمرده می‌شود.
طرفین قبل ‌از ازدواج بهتر است بدانند چه هدفی دارند و براساس هدف اصلی برنامه‌ریزی كنند، میزان پایبندی طرفین به اعتقادات مذهبی از اهمیت بسزایی برخودار است.
در معنویت، عشقی راستین و حقیقی وجود دارد، خدعه و نیرنگ، تظاهر و دروغ وجود ندارد.
زندگی بدون معنویت دوامی ندارد و طولی نخواهد كشید كه آتش عشق به سردی تبدیل می‌شود و شیرینی موقتی زندگی كوتاه به تلخی دائمی مبدل می‌شود، هیچ زندگی مشتركی نمی‌تواند بدون معنویت به مسیر خود ادامه دهد.

باید برای «چیزی» بنویسیم؟

 


(برای یک لقمه نان)
روزی نویسنده جوانی از جرج برنارد شاو پرسید:
«شما برای چی می‌نویسید استاد؟» برنارد شاو جواب داد: «برای یک لقمه نان.»
نویسنده جوان برآشفت که «متاسفم! برخلاف شما من برای فرهنگ می نویسم.»
برنارد شاو گفت: «عیبی نداره پسرم! هر کدام از ما برای چیزی می ‌نویسیم که نداریم.»

 

ما کجائیم؟!

 


(صحنه ای در المپیک معلولین)
چند سال پیش در جریان بازی های پارالمپیک (المپیک معلولین) در شهر سیاتل آمریکا 9 نفر از شرکت کنندگان دو100متر پشت خط آغاز مسابقه قرار گرفتند. همه این 9 نفر افرادی بودند که ما آنها را عقب مانده ذهنی و جسمی می خوانیم.
آنها با شنیدن صدای تپانچه حرکت کردند. بدیهی است که آنها هرگز قادر به دویدن با سرعت نبودند و حتی نمی توانستند به سرعت قدم بردارند بلکه هر یک به نوبه خود با تلاش فراوان می کوشید تا مسیر مسابقه را طی کرده و برنده مدال پارالمپیک شود ناگهان در بین راه مچ پای یکی از شرکت کنندگان پیچ خورد. این دختر یکی دو تا غلت روی زمین خورد و به گریه افتاد.
هشت نفر دیگر صدای گریه او را شنیدند، آنها ایستادند، سپس همه به عقب بازگشتند و به طرف او رفتند یکی از آنها که مبتلا به سندروم داون(عقب ماندگی شدید جسمی و روانی) بود، خم شد و دختر گریان را بوسید و گفت : این دردت رو تسکین میده. سپس هر 9 نفر بازو در بازوی هم انداختند و خود را قدم زنان به خط پایان رساندند. در واقع همه آنها اول شدند. تمام جمعیت ورزشگاه به پا خواستند و 10 دقیقه برای آنهاکف زدند.
یه انسان سالم این کارو نمیکنه که هیچ، تازه خوشحال هم میشه که خودش زودتر میرسه.

 

علی بر دوش امام(ره)

 

 

اهمیت صبحانه برای کودکان


کودکان دبستانی غالباً صبحانه نمی خورند و به این خاطر، وعده غذایی اصلی و مقوی خود را ازدست می دهند. باید والدین به این بچه ها یک غذای مقوی در وعده صبحانه بدهند و یا در مدرسه صبحانه خود را بخورند.
کودکانی که صبحانه نمی خورند، از لحاظ تغذیه ای کمبود دارند. کمبود های آنان عبارت است از: کلسیم، آهن، فیبرهای غذایی و ویتامین ها، مخصوصاً ویتامین های B3 و B12.
تحقیقات نشان داده است که کودکانی که صبحانه می خورند، یادگیری بیشتری دارند و به همان نسبت فعالیت آنان نیز بیشتر می شود.

 

 


حاج سید احمد آقا خمینی: بارها شده بود که من وارد اتاق می شدم و امام مرا نمی دیدند. می دیدم که امام به زانو روی زمین نشسته اند و پسرم علی روی دوش شان سوار است. خیلی دلم می خواست از آن صحنه ها فیلم یا عکس بگیرم، اما می دانستم که امام نمی گذارند. صمیمیت و صداقت امام با بچه ها و مادرم خیلی عجیب بود.

به مناسبت روز ازدواج